دردم از یار است و درمان نیز هم

دل فدای او شد و جان نیز هم

-            -             -                -            -               -               -          

من خود را آزمودم 

رد شدم 

از کلمه کاش خسته شده ام 

از خودم هم خسته شده ام 

انتظار برایم عادی شده است 

من منتظر توام 

و تو فارغ از من 

و چقدر زیباست این تصویر 

 یک روی خوب دارد  

و من  

که روی بد آن هستم 

روی خودم را خط خطی می کنم 

دچار شده ام 

دارم به فنا می رسم 

چه آزمونی 

و چه آزمونگری 

و من 

گاهی برایم تحمل کار هایم سخت می شود 

و از خود بیزار می شوم 

می دانم که هیچوقت نمیتوانی مرا بفهمی 

وقتی به تو گفتم دوستت دارم 

نمی دانستی که از اعماق وجود گفتم 

و نمی دانستی که برای دوست داشتنم چه بهایی پرداخته ام

و نخواهی دانست 

چون من واقعا دوستت دارم 

این دوست داشتن سایه ای نیست از دوست داشتن های زمین 

بی شک زمینی نیست 

نمی دانم چه نام دارد 

ولی آنقدر غریب است که کسی نمی فهمدش 

گاهی حتی خودم هم نمی فهمم 

وقتی همه ام تو می شوی 

همه کارم ، همه تارم و پودم و وجودم و .... 

انتظار نداشته باش که با تو نباشم 

توقع نداشته باش که فقط لحظاتی را که تو می خواهی در کنارت 

باشم 

این منم  

" کسی که مثل هیچکس نیست " 

هیچ کس 

خسته شده ام 

خسته 

نمی فهمد کسی 

همه هم و غمم تویی و تو فارغ از منی 

و در آخر منم بازنده 

و منم متهم 

و منم مقصر

و من به دار آویخته خواهم شد 

چون تو بی قصیری همیشه 

و این هم تقصیر من است که تو بی تقصیری 

همیشه خواستی این طور باشد 

همیشه خواستی مقصر دیگران باشند 

و تو مبرهن از همه چیز 

درد آورست 

و گاهی هم شرم آور 

خسته می شوم 

ولی نمی توانم غیر از این باشم 

کاش نبودم 

کاش وقتی که دوست از من پرسید : هست می شوی ؟ 

می گفتم نه ! 

با او می ماندم 

و تنی را نمی آزردم 

و درگیر نمی شدم 

کاش او که به یک بلی من اکتفاء کرد 

به التماس های شبانه ام نیز توجه کند 

کــــــــــــــــــــــــــــــاش  

......... 

و کاش دیگر کاشی وجود نداشت 

...

دل آسمان گرفته بود 

بارید  

راحت شد !  

من هم خندیدم  

حالا نوبت ماست  

رها باشیم ! 

ماه رمضان ماه میهمانی خدا 

بیدار شدن افطار سخت است و خواب نوشین بامداد ما را دعوت به خواب می کند 

شاید این چشم پوشی از لذایذ است که باعث پرورش انسان می شود 

هر سال نظر خاصی درباره این ماه پیدا می کنم 

و دلیل این موضوع میزان رضایتم از خودمه  

به هر حال امیدوارم این ماه ماه پر برکتی برای همه دوستان باشه 

ما رو هم دعا کنید . ( می گن دعای هنرمندا گیراست !!) 

می نویسم شاید خودم را دریابم ،‌ می نویسم شاید بعد ها کسی

بخواندم !

می نویسم شاید بتوانم خودم را خالی کنم

می نویسم شاید بتوانم راحت تر شوم

کاش می توانستم با اشکهایم بنویسم

احساس خمودگی می کنم

احساس پیری می کنم

احساس پوچی دارم

دیگر ندارم گوشی را که به آن حرفهایم را بزنم

فهمیدم که برای من گوشی ساخته نشده است

دیگر از شعار ها خسته شده ام

می خواهم بال بزنم ولی بالی ندارم

هنری ندارم

تفکر بلد نیستم

عشق را نمی فهمم

انسانهای فراموشکار را نمی فهمم

مترسکهای در دست باد را نمی فهمم

قاصدکهای بی قرار را نمی فهمم

من آموختم که نیاموخته هایم بسیار است

آموختم که باید تنها باشم

هیچ کس نمی تواند مرا تحمل کند

باری را به دوش می کشم که سنگین است

دلم هوای سبزه کرده است

هوای آبی دریا ، هوای آسمان ، هوای هوای پاک

 * مدتی است که حیرانم و تدبیری نیست *

* شرح این آتش جانسوز نگفتن تا کی *

رهایی فقط کلمه است

در واقعیت وجود ندارد

از قفسی وقتی رها می شوی درون دام دیگری می افتی

و این است قصه زندگی

قصه سختی ها و ناملایمات

شادی ها و رنج ها

و قفس و قفل و بند و زندان

همه هستند

ما درون قفس بزرگی هستیم به نام دنیا و درون این قفس آزادیم !!

و قفس دیگری داریم به نام تن

ما آزاد نمی شویم تا آزادمان کند !

و اوست که ما را زندانی آفرید

عده ای را زندانی درد و رنج

عده ای زندانی هوی و هوس

عده زندانی مال و مکنت و.....

ما گاهی مجبور به انجام کارهایم و گاه مختار در انتخاب اجبار!!!

....

چقدر چشم انتظار داری

و چرا نمی آیی ؟

از غروب جمعه ها خسته ام

از خودم از اینهمه تکرار خسته ام

از زمانه دود و جنگ و آز خسته ام

از مصیبت نبود تو خسته ام

از سرمای روزگار خسته ام

از سوراخ لایه ازن خسته ام

از گرانی و فقر  بی حساب خسته ام

از طرح های بی ثبات خسته ام

از عشق های خنده دار خسته ام

از روزهای بی قرار خسته ام

از خستگی های بی شمار خسته ام

از بالهای پر زوال خسته ام

--

خسته ام

خسته

چهار روز پشت سر هم صبح از ساعت ۸ تا ۱۱ و شب از ساعت ۸.۳۰ تا ۱۲.۳۰ برق

می رفت دیوانه کننده بود .

نمی دونم چرا یه فکری به حال اینهمه چراغ های اضافی توی سطح شهر و بعضی

 از اتوبانها و بزرگراهها نمی کنن ، خدایش بعضی هاشون الکی روشن هستند و

 جنبه زیبایی دارن شاید چون اونا کنتر ندارن و قبض ندارن و کسی هم آمار اونا رو نداره 

من دو شب پیش داشتم به اطراف با نگاه صرفه جویی نگاه می کردم دیدم واقعاْ‌چقدر

لامپ اضافی جلوی مغازه ها روشنه .

خنده داره ، هیچکس به فکر همدیگه نیست !

راستی بعضی جاها اصلاً قطعی برق نداره !

حتماً بیچاره ها خونشون رنگین تر از خون ماست ! بیچاره ها دلم واسشون می سوزه !

تمام بزرگان دین و اماما و ... به گردن ما حق دارن ولی اونا هم همیشه می گن صرفه

جویی کنید و اسراف نکنید و ....... ولی تو مراسم های تولد اونا تو این شرایط اینقدر

لامپ الکی روشن می کنن که نگو .

اصلا به من چه من که تو این کشور زندگی نمی کنم ، فقط دارم تلاش می کنم که

زنده بمونم

قدر گل بلبل شناسد قدر گوهر گوهری

قدر برق ادی بداند قدر تلفن را گری

-------------------------

ادی = ادیسون

گری = گراهام بل

من هر روز منتظر طلوع دوباره تو هستم

تا به کی نمی دانم ولی منتظر می مانم

تو به اقاقیها گفتی که می آیی

آری می آیی ، چه خوب است که زود تر بیایی ، زودتر

تا ساقه های کوچک شمعدانی حیاطمان را نشکنند و

گلبرگ های باغچه مان را لگد نکنند .

می دانم که می آیی

آنقدر منتظرت هستم که پنجره همیشه جلوی چشمان من هست

هر کجا را نگاه می کنم پنجره را می بینم

و گوشهایم منتظرند تا که تو آواز سر دهی

من منتظر هستم .

دیشب آمد به خوابم

پریشان خاطر نبودم !

بی مقدمه غافل گیرم کرد

مرا از آن خود و خود را برای من نمود !

چه شادیی بود !

چه شوری و چه نوری .

اما زود تمام شد !

زندگی من این است

شادی های کوتاه آنهم در خواب !

مقصر کیست ؟

خودم ؟ خودش ؟ زمانه ؟ تقدیر ؟ روزگار ؟ شانس ؟ خواست خدا ؟

و صدایی می گفت به حساب خود برس تا قبل از اینکه به حسابت رسیدگی شود !

و به حساب خود رسیدگی کن !