دو سیم کارت در یک گوشی Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
شنبه 22 دی ماه سال 1386

بعضی از این مردم (مردم ؟!!!) منتظر بهونه می گردن

تعدادی از این راننده تاکسی ها

اتوبوس ها و مینی بوس ها و انواع سواری های دیگه

واقعا جای تاسف داره که با یه کم بارش برف یا بارون :

۱ - تاکسی گیر نمی آد

۲- تاکسی های با قی مانده دنبال مسافر دربستی هستند

۳- اتوبوس واحد صادر می شه !!

۴- کسی صف مف (داداش معنایی صف) حالیش نمی شه

۵- تعداد انگشت شماری (انگشتهای یه میلیون انگشتی رو در نظر بگیرید)

((میلیون انگشتی موجودی که خودم خلقش کردم یه چیزی تو مایه های هزار پا فقط این میلیون تا انگشت داره)) به حقوق دیگران اهمیت می دن

۶- بعد از یک ساعت یک اتوبوس پر می آد که از در و پنجرش داره آدم می ریزه

۷- مترو رو هم که قربونش برم خیلی خوبه دیگه !!!!

۸- آهان بی انصافی نکنیم و از این خطوط بی آر تی هم بگیم ، خدا خیرتون بده

رفتن اتوبوس های بنجل و درپیت و شرکت رنو رو خریدن که اصلا با خیابونهای ما

سازگاری نداره بعد ایستگاه گذاشتن و دوربین مخفی و درب و .... که هیچکدوم واسه

 رفاه مردم نیست

اصلا رفاه و مردم دو کلمه متضاد هستند.

 

 

حالا واقعا ای کسانی که با ماشین های شخصی خودتون دارید می رید تو این روزها اگه دو نفر هم سوار کنید ثواب داره ، آره ها ثواب داره

و شاغلینی که مردم بیشتر محتاج شما اند تو این روزها ، مثل نونوایی ها و بغالی ها و

قصابی ها و راننده ها و  .... یه کم انصاف ، بابا چرا عصبانی می شید می گم

 یه کم با انصاف تر باشید

 

 

چهارشنبه 12 دی ماه سال 1386

کاش دانه های برف بر روی قلب های سیاه هم می نشست

 

تا آنها هم سپید گردند

 

 

دوشنبه 10 دی ماه سال 1386

خدایا

همه تو را خواهند

تو که را خواهی ؟

همه تو را جویند

تو به که جوشش جویدن بخشی ؟

دوش بانگی از من یاری می خواست

تواناییم بخش

و بینایی

و شنوایی

هر کجا گشتم نیافتم صاحب صدا را

شاید خودم بودم

که برای خویش از خودم یاری می خواستم

تو مرا یاری ده

و به اعمالم پاکی بخش

که غیر از تو مگر کسی هست که چنین توانایی داشته باشد

و غیر از تو چه کسی می تواند یارای ما باشد

بدون اذن تو

خدایا

تو را می خوانم

تو را می جویم

مرا هدایت کن

آگاهی بخش

خدایا

به تو عشق می ورزم

که عشق از توست

تو را می پرستم

که پرستش از آن توست

تو

 

 

 

 

یکشنبه 9 دی ماه سال 1386

عید روزی است که مردم در آن روز

 شاد و خوشحال باشند

{امام علی (ع)}